Drogi zarażenia


Łabędzie mogą transportować daleko patogenne szczepy H5N1 oraz inne wirusy ptasiej grypy.

Mimo ryzyka zarażenia się chorobą przez inne ptaki (szczególnie narażone są ptaki wodne - kaczki, gęsi i łabędzie czyli blaszkodziobe Anseriformes oraz mewy Laridae) nie ma żadnych dowodów na to, że ogniska choroby mogą powstawać z przyczyny przenoszenia wirusa przez dzikie i migrujące ptaki. termin i kierunki migracji dziko żyjących ptaków są odmienne od czasu i kierunków rozprzestrzeniania się obecnej epidemii ptasiej grypy.

Do powstania nowych ognisk choroby w Azji dochodziło wiecznie z przyczyny przemieszczania zarażonego drobiu. przypływ epidemii w Kazachstanie, Mongolii i Rosji proszek pozycja w okresie letnim, gdy ptaki wodne pierzą się i nie są zdolne aż do lotu. ponadto ogniska choroby występują w miejscach połączonych głównymi szlakami komunikacyjnymi, którymi przypuszczalnie transportowano zawirusowany drób. oraz wirus H5N1 jest w ów sposób zjadliwy, iż zawirusowany korzeń nie byłby w stanie przelecieć znacznej odległości.

Obserwowany w lutym 2006 r. "atak" ptasiej grypy w Europie także nie pokrywa się z migracjami ptaków - ptaki migrujące jeszcze nie zdążyły wrócić, oraz np. gęsi zbożowe, które tuż przy nas zimują, przyleciały z północy, gdzie aż wciąż nie odnotowano szczepu H5N1.